De flexibilisering van de arbeidsmarkt

De huidige crisis leert dat ondernemingen soms snel afscheid nemen van flexibele arbeidskrachten (ZZP-ers, uitzendkrachten, gedetacheerden).

Toch blijkt uit onze praktijk dat ZZP-ers absoluut niet van plan zijn over te stappen naar een vast dienstverband. Echte kenniswerkers en echte specialisten hebben een bewuste keuze gemaakt om zelf te bepalen in welke richting zij zich ontwikkelen. En hoewel dat anno 2009 niet altijd een praktische keuze lijkt, ziet hun toekomst er rooskleurig uit.

De reden hierachter is demografisch: de komende vijf jaar gaan ca. 800.000 babyboomers met pensioen, terwijl er minder dan 400.000 instromers zijn op de arbeidsmarkt. Het tekort wordt dus ieder jaar groter. Het totale potentieel daalt dan tot ca. 7,4 miljoen.

Op dit moment telt Nederland ca. 1.000.000 zelfstandigen. De helft hiervan, ca. 6,5% van de beroepsbevolking, kan worden aangemerkt als ZZP-er. De groei van dit aantal ZZP-ers is niet meer te stuiten, voorspellingen spreken van 20% van de beroepsbevolking in 2020, oplopende tot 30% in 2030.

Dus het huidige potentieel om in loondienst te werken is ca. 6,8 miljoen. Dit daalt tot ca. 6,4 miljoen door de hiervoor genoemde uitstroom. Een verdere daling manifesteert zich door de toestroom naar zelfstandigheid met nog eens een paar honderdduizend.

Dus als werkgevers bij een aantrekkende economie weer op zoek gaan naar nieuwe medewerkers, blijkt de vijver waaruit kan worden geput gekrompen. Om het werk dan gedaan te krijgen moet dan een beroep worden gedaan op flexibele arbeid. In een situatie waarbij het totale potentieel is gedaald en verder daalt komt de aangekondigde War for Talent niet meer als een verrassing.

August 21, 2009 1:54 PM | Permalink